KUNSTTHEATER

                  PODIUM VOOR UITEENLOPENDE EXPOSITIES

2015

Na een aantal decennia in het bedrijfsleven te hebben gewerkt besloot Annemieke Wolter aan het eind van de jaren ’80 de overstap te maken naar de beeldende kunst. Een groot cultureel engagement en de liefde voor kunst die zij al sinds haar vroege jeugd had hielpen haar deze keuze te maken.


Na het volgen van een opleiding via de Gooise Akademie voor Beeldende Kunsten te Laren werd schilderen haar passie.


In de loop der tijd heeft zij een eigenzinnige stijl ontwikkeld die het meest verwant is aan het Lyrisch Abstract Expressionisme.

De werken zijn meestal groot van formaat en het kleurgebruik is in het beginsel warm, helder en sprankelend. Een uitgesproken penseelhandschrift, vele verflagen en speels uitgewerkte perspectieven zijn kenmerkend in haar huidige werk.


6 jaar geleden besloot Annemieke Wolter haar fascinatie voor kleur en licht ook op een andere manier vorm te gaan geven. Onder de naam Wolter Studio ontwikkelt zij sindsdien haar lichtobjecten.


In 2009 werden haar schilderijen voor het eerst ook internationaal getoond tijdens de Florence Biënnale, Italië. Deze tentoonstelling vormde het startsein voor een reeks internationale tentoonstellingen onder meer in Barcelona, Chianciano (Italië), Venetië, België, Londen, en in Parijs.


Als projectorganisator en curator van Kunsttheater heeft zij inmiddels 3 tentoonstellingen gerealiseerd.




Loosdrecht, 2014

Harald Schole works within the vast field of visual arts, researching the possibilities that art can offer to link up with other disciplines, such as urban planning, architecture and physics. Moreover, he is interested in the material and technical side of the visual arts.


He is also an initiator as well as a participator  in artists’ initiatives, besides being a curator of exhibitions and an organiser of events.


From 1998 onwards, Harald Schole is a member of the editorial staff of kM, an art magazine on material an technical developments for professional artists and restores.


His artistic concepts on behalf of local government, building corporations and art funds have initiated discussions about art and urban culture which have stimulated developments and are used as a guideline in the cultural process.


Harald Schole has made installations in the Netherlands, France, India, Brazil, Mali and permanent outdoor artworks in several Dutch Cities and in Xiamen (Chine).














Amsterdam 2014

Alhoewel ik afstudeerde in ruimtelijke vormgeving (ABK Minerva Groningen 1980-1985), is mijn werk tot nu toe nooit echt driedimensionaal geworden.

Het spannende zit voor mij in het suggereren van ruimte, het aangeven van het monumentale in-het-klein.


In muziek zit een niet zicht-maar wel voelbare ruimtelijkheid die ik probeer vorm te geven. Van muziekfragmenten die mij aanspreken maak ik een ‘transcriptie-in-beeld; een soms letterlijke en vaak herkenbare weergave van de partituur, in passepartout-karton, kleurpotlood of inkt. Mijn uitgangspunt daarbij is simpel: de hogere tonen liggen over de lagere heen geschoven en werpen daarbij een schaduw. Samen met het licht wordt er een ruimtelijkheid gesuggereerd.


De papierreliëfs zijn voor mij een verzameling gevoelsschakeringen die ik kan hebben ten opzichte van de dingen om mij heen. Niet alleen muziek, maar ook een gebeurtenis uit het verleden, een idee of een beeld uit de natuur kunnen aanleiding zijn om met gescheurd papier de ervaring er mee / gedachten er over, vorm te geven.















Roden, 2014

ANNEMIEKE
WOLTER

HARALD
SCHOLE

WILHELMINA

van BEEK

David Kok (1982) heeft altijd een grote fascinatie gehad voor Japanse kunst en cultuur, comicbooks en science fiction modelbouw, deze invloeden zijn vaak terug te zien in zijn werk.


Sinds 2004 is David beeldend kunstenaar. In het begin maakte hij voornamelijk ruimtelijk werk, maar rond 2005 begon hij daarbij te schilderen met olie-acrylverf.


Tijdens een eerdere studie (Commerciële Economie) verzorgde hij de Engelse beschrijvingen van de kunstwerken in het Aboriginal Art Museum Utrecht en deed hij pr-werkzaamheden voor dit toen net geopende museum.


In het studiejaar 2005/2006 studeerde hij Vrije kunst aan de Kunstacademie Artez in Arnhem, hierna bleef hij zich volledig op zijn kunst richten.


Bij de wedstrijd Expeditie 2008, waaraan vele kunstenaars uit de provincie Utrecht deelnamen, werd hij genomineerd voor de finale-expositie in het provinciehuis. Naar aanleiding van de nominatie zond RTV Utrecht een tv-interview met hem uit. David exposeerde onder andere in Utrecht, Amsterdam, Abcoude en Nijmegen.


Tijdens een reis naar Japan in 2012 heeft hij inspiratie opgedaan om miniatuurtuinen en landschappen te maken om de miniatuurhuizen te complementeren.


‘Voorheen probeerde ik mijn schilderijen heel veel uit te leggen. Dat vind ik tegenwoordig niet meer zo nodig. Het is voor mij interessanter wanneer de toeschouwer een hele andere interpretatie aan mijn werk geeft dan die ik oorspronkelijk bij het maken had. Mijn werk zie ik tegenwoordig niet meer als iets statisch, maar van mij mag het in de loop van de tijd een andere betekenis krijgen.’




Utrecht, 2014

Vader Zorn had een goedlopende kleermakerij. Hij kleedde moeilijke figuren en maakte er strakke goed uitziende personen van.


Wim, zijn jongste zoon uit een tweede huwelijk, volgde het maat nemen, het met een krijtje uitzetten van de lijnen op de stof, het haast achteloos met de nagel wegkrabben van een verkeerd aangezette krijtstreep, het uitsnijden van de stof in onderdelen en zag de metamorfose van een lap naar een maatpak.


Intussen tekende hij in het atelier van zijn vader op de tafel van de naaimachine de nieuwe mode van morgen, ook volgde hij moderne kunst. Nestelde zich als tienjarige voor de deur van het Museum voor Moderne kunst in de Maliebaan in Utrecht en wachtte op een aardige bezoeker die hem wel mee naar binnen wilde nemen. Jan Sluijters was zijn held. Een voorbeeld die toonde dat je als schilder iets kon toevoegen aan de werkelijkheid.


Als Wim inmiddels de 50 al is gepasseerd wordt hij zelf aangemoedigd door Hans Paalman om zijn eigen werkelijkheid te zoeken. Hans Paalman, gezaghebbend directeur van het Stedelijk Museum in Schiedam, was een pionier in het organiseren van tentoonstellingen van leden van de Cobra en later de Nulgroep toen de tot deze groepen behorende kunstenaars in de pers nog afgeschilderd werden als knoeiers en nietsnutten. Hans Paalman bouwde aan een nieuwe tijd waarin de burgerlijke truttigheid werd opengebroken en kunst zichtbaar invloed kreeg op bouwkunst, mode en vrijheid van denken.


Het was deze zienswijze die Wim Zorn deed besluiten het schilderen vanuit het comfortabele realisme te verlaten, zijn inkomen uit een reclamebureau op te geven en zich volledig aan het abstracte schilderen te wijden.


Hij speelt met kleuren, vlakken en vormen. Het bouwen aan een schilderij verloopt meer langs intuïtieve wegen dan via programmatische. Hij ontdekt dat het vinden wat niet gezocht is tot de vreugde van het schilderen behoort.


Een doek is goed als het zichzelf lijkt te hebben gevonden. Zijn werken worden herkend als objecten die een ruimte in balans brengen. Architect Sergio Umberto Barbieri - Italiaans en docent aan de universiteiten van Milaan, Venetië en Delft plaatst zijn werk o.a. binnen het kader van de binnenhuis-architectuur.


Wim Zorn toont dat zijn abstracten ook heel concreet kunnen zijn. Tastbaarder dan menig figuratief schilderij. Daarbij ruimte latend om het ontbrekende, het verborgene aan ‘het licht te brengen.


Koudum, 2014

DAVID

KOK

WIM
ZORN

Voorgaande exposities:

EDITH
RIJNJA

OPENING van deze tentoonstelling werd gerealiseerd door Edith Rijnja.

______________________________________


“Hoe kunst en kunstenaars uit verschillende uithoeken van de wereld elkaar beïnvloeden, hoe lokaal en globaal met elkaar verweven raakt, is fascinerend.”


Edith Rijnja is kunsthistoricus en freelancer in de kunsten: van projectcoördinator en producent van tentoonstellingen tot redacteur en publicist, van kunstadviseur tot subsidiebeoordelaar.

Ze werkte jarenlang op de Rijksakademie van beeldenden kunsten. Veelbelovende jonge makers zag zij uitgroeien tot internationaal bekende, veelgevraagde kunstenaars. Ze organiseerde er lezingen, seminars en internationale bijeenkomsten.

Het kunstenaarsinitiatievennetwerk RAIN, een netwerk van kunstenaarsplatforms in Afrika, Azië en Latijns-Amerika heeft ze geadviseerd over nieuwe kansen en mogelijkheden. Ook heeft ze uitwisselingsprojecten voor dit platform gerealiseerd.

Naast redacteur was ze producent van de boeken “Silent Zones. On globalisation and cultural interaction” en “Shifting Map, Artists’ Platforms and strategies for cultural diversity”, publicaties met een wereldwijde verspreiding.

Met Harald Schole was ze curator van de tentoonstelling ‘Station Gare Mali’ in Bamako, Amsterdam en Den Haag en coproduceerde zij de gelijknamige publicatie (2009/10). Het afgelopen jaar was ze projectcoördinator en adviseur van MAVA. Momenteel is zij adviseur en (web)redacteur Bij Le Maupas Artists in Residence Frankrijk, projectmedewerker Tanzania bij Gered Gereedschap en coördinator van enkele kunstenaars.

Samen met Harald Schole organiseert ze het Window Art Project in Amsterdam.








Amsterdam, 2014

HomeHome.html
InformatieInformatie.html
Kunstenaars
ContactContact.html

                

            a.wolter. All rights reserved.